fbpx
Psikolojik Danışmanlık

Sevgi Üzerine

Sevgi; bir bireye ya da bir şeye karşı samimiyetle duyulan ilgiyi, yakınlık hissini, gönülden bağlı olmayı ve derin sevecenliği söz etmektedir. Erich Fromm sevmeyi bir sanat olarak değerlendirmiştir. Erich Fromm’a nazaran sevgi edilgen bir tavır değil epey etken bir halde olmaktır, bir şeyin içinde var olmaktır. Yalnızca sevginin güçlü hissine kapılmak değil; bir karar vermek, bir kelam vermek üzeredir bu etkenlik. Sırf sevgi alma isteğiyle yöneltilen sevginin olgun ve sağlıklı bir sevgi olmadığından bahsetmektedir. Sevgi öncelikle vermektir, almak değildir. Kişi karşısındakine aslında kendisinden, sevinçlerinden, bilgisinden, ıstırabından verir. Bütün insanca özelliklerini sevilen beşere yöneltmektedir. Münasebet içinde kendisinden, ömründen bir şey koyar ortaya ve tüm bunları almak için vermemektedir. Karşımızdakinin sevgisinden emin olduğumuz vakit sevgi verebileceğimizi düşünmemiz, sevilme isteğimizi her vakit üstte tutarak karşılığa odaklanmamız sevilme sorunu içerisinde kaybolmamızı sağladı. Üretmekten çok tüketmek isteğimiz üzere bağlarımıza, en derin hislerimize yansıdı. Kendimize dönüp baktığınızda hakikaten neleri karşılıksız seviyoruz?

Erich Fromm olgun sevginin nasıl olması gerektiğini, insanın buna nasıl ulaşacağını en hoş formda tabir etmiştir diyebiliriz. Olgunlaşmamış sevgide “sana gereksinimim olduğu için seviyorum” sözü yerini, olgun sevgide “seni sevdiğim için sana gereksinimim var” a bırakır. Kişinin sevmeyi gerçekleştirebilmesi için belirli bir olgunluk düzeyine ulaşmış olması gerekmektedir. Karşısındakini nitekim olduğu üzere tanımayı, anlamayı ve kabul etmeyi gerektirir. İki insanın da kendilerini iki farklı varlık olarak algılaması ancak birbirlerine açılarak bütünleşmeleridir. Kişi kendisinden kopmamalı, kendisini olduğu üzere cüretle ortaya koyabilmeli ve tıpkı yürekle karşısındaki kabul ederek dinamik bir birliktelikten kelam edilebilir. Durum bu türlü olunca ilgi içerisinde bir arada dönüşmek, büyümek mümkündür. Sevginin güzelleştirici gücü de buradan gelmez mi? Birini nitekim sevebilmenin tüm insanları ve dünyayı sevmenin başlangıcı ve devamı olduğunu söyleyebiliriz.

Bahsettiğimiz bu sevginin bağlantı içerisinde nasıl dönüştüğü, verme üzerine odaklanırken sonlarımızı alakada korumak bazen baş karıştırıcı olabilmektedir. Aslında karşımızdaki bireye şartsız bir kabul gösterdiğimizde bağlantı içerisinde sonlarımızı korumak da kıymet taşımaktadır. Kişinin kendisinden kopmaması gerektiğinden bahsederken kendisini müdafaası gerektiğini de vurgulamak gerekir. Olgunlaşmış sevgi de hudutlarımızı koruyarak sevgi ve hürmet göstermemiz mümkündür. Alaka içerisinde hudutlarımızı koyarken dikkatli ve uyumlu olmak, kendimize ziyan vermeden karşımızdaki şahısla uzlaşabileceğimiz tahlil yolları bulunabilir. Bir ilgide her iki kişinin de muhtaçlıklarının karşılanabilmesi için açık bir bağlantının olması, öteki kişinin hislerini dikkate alarak ve kendi hislerimizi rahatça tabir ederek savunmasız bir irtibat biçimi sağlanması ilgi dinamiği için kıymetlidir.

Şartsız sevginin, bize nasıl yarar sağlayacağını gözetmeden gösterdiğimiz bu sevginin fizyolojik alt yapısına baktığımızda araştırmalar ilgili beyin kısımlarının anne sevgisine dahil olan kısma benzediğini ve beynin ödül istemiyle alakalı olduğunu göstermektedir. Beynimiz bu sevgi karşısında bu iki durumla emsal aktiviteyi göstermektedir. Olgunlaşmış sevgi vücudumuza de güzel gelmektedir. Hayat doyumumuzu arttırmakta, bize âlâ gelirken alakamıza de olumlu yansımakta ve beraberliği güçlendirmektedir.

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

İlgili Makaleler

Göz Atın
Kapalı