fbpx
Psikolojik Danışmanlık

Depresyon ve İdman

Depresyon ve antrenman… Bu iki söz sizce birbiriyle ilişkili olabilir mi? Araştırmalara nazaran yanıtımız evet olmalı. 13.02.2019 tarihli The New York Times’da çıkan araştırma haberi tam da bu husus üzerine. JAMA Psychiatry mecmuasında yayınlanan araştırmaya nazaran; günde en az 15 dakika boyunca koşmak ya da daha yorucu bir idman yapmak depresyonu yenmeye yardımcı oluyor. Hatta araştırmadaki bir diğer buluş da, genetik olarak depresyona yatkın bireyler bu idmanları yaptığında yapmayanlarla karşılaştırıldığında depresyona girme ihtimalleri epey düşüyor. Bu ortada yalnızca koşmak ya da yorucu bir antrenman yapmak değil, mesken işi ya da yalnızca yürüyüş yapmak da depresyonu önleyici faktörlerden. Burada tabi 15 dakikadan çok en az 1 saatin daha tesirli olduğu sonucuna varılmış.

Buna ek olarak ünlü nörobilimci Wendy Suzuki’nin 2011’de yapmış olduğu TED konuşmasında idman yapmanın beynin bilişsel kapasitelerini geliştirdiğini sav ediyor. Öteki bir deyişle, Suzuki’nin araştırmalarına nazaran, tertipli yapılan antrenmanlar hafızayı güçlendiriyor, öğrenmeyi kolaylaştırıyor, yaratıcılığı artırıyor ve işe daha uygun konsantre olmamızı sağlıyor. Kendisi araştırmalarında ders verdiği sınıfın öğrencilerinin beyinlerindeki hipokampüsü incelemiş. (Hipokampüs başta hafıza olmak üzere beynimizde bilişsel marifetlerimiz için en kıymetli bölgelerden biridir.) Sonuç olarak ise hipokampüslerindeki yeni hücre artışını (öğrenmeyi gösterir) ve olan hücrelerin daha uzun yaşadığını (uzun devirli hafıza hakkında bilgi verir) tespit etmiş.

Üstte bahsettiğim iki araştırmayı da şöyle bir birleştirmeye çalışalım. Wendy Suzuki, idmanın beynin bilişsel fonksiyonlarına olan olumlu tesirlerinden bahsederken, JAMA Psychiatry mecmuasındaki araştırma depresyonu yenme ve tedbire konusunda idmanın ne kadar başarılı bir usul olduğunu tabir ediyor. Baktığımızda Bilişsel Davranışçı ekole nazaran depresyonlu danışanlar depresyonun fizikî belirtilerine (uykusuzluk, iştah sorunu gibi) ek olarak bir de fikir olarak kendilerini en bedelsiz ve yetersiz hissederler. Bütün dünya başlarına yıkılmış da kalkmaya halleri yokmuş üzere düşünürler. Elimizdeki bu iki araştırma şunu gösteriyor ki; depresyonu olan danışanlar idman yapmak üzere fizikî bir aktiviteyi tertipli ve muhakkak ölçüde yaparsa niyet sistemlerinin değişmesi daha beklenir bir sonuç olacaktır.

O vakit ne diyoruz? Depresif hissettiğimiz vakitlerde ya da nitekim depresyonda olduğumuzda kumandayı elimize alıp TV karşısında yayılmak ya da bütün gün insanların birçok düzmece olan memnunluklarını izleyerek kendimizi daha da makûs hissetmek yerine dışarıya çıkıyor ya da mesken içinde antrenmanlar yapıyoruz. Eskilerin dediği üzere “Harekette rahmet vardır.”

Haydi, harekete geç!

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

İlgili Makaleler