fbpx
Aile Danışmanlığı

Boşanma ve boşanma sürecinde çocuk

Boşanma durumunda çocuklarda ne tıp yansılar görülebilir ?

Endişe…

Bütün çocuklar anne ve babalarının ayrılmasından ve ailenin dağılmasından sonra kaygıya kapılırlar. Tam olarak neden korktukları yaşlarına nazaran değişir.Okul öncesi çağdaki çocuklar daha çok ebeveynin onları terk edip gitmesinden,yiyecek ya da yatacak yer bulamamaktan ve giden ebeveyn tarafından eskisi kadar sevilmemekten korkarlar.bu endişeler ağlamak,ebeveynden diğer kimseyle kalmayı reddetmek yahut ebeveyni göz önünden ayırmamak halinde ortaya çıkar.Daha büyük çocuklarda terk edilme korkusu yaşarlar lakin onlarınki daha çok boşanmanın hayatlarını nasıl etkileyeceği ile ilgilidir.

Çocuklarınızı bilinmeyenin yarattığı dehşetin pençesine terk etmemek için onlardan neden korktuklarını size anlatmalarını isteyin. Kendilerini asla terk etmeyeceğinizi telkin etmeli ve dehşetlerden kelam edebilmeleri için onlara vakit ayırmalısınız.

Istırap…

Bir ebeveynin çocuğunun günlük ömründen yok olması ve ailenin eski günlerine duyulan hasret, sevilen birinin vefatının yol açtığı reaksiyonlardan daha farklı yansılar doğurur. Bir ebeveynin çocuğun hayatındaki yerini öbür hiç kimse dolduramaz ve istismar eden bir ebeveyn olsa bile çocuk ona hasret duyar.Dolayısıyla çocukların uzun mühlet ağlamaları,yas tutmaları ailenin bir ortada olduğu günleri özlemeleri doğaldır.

Ağlamak ve üzgün görünmek, çocukların hüzünlerinin belirtileridir. Fakat kederlerini yalnız kalmayı istemek, olağandan daha az konuşmak,üzüntü içeren fotoğraflar çizmek,sürekli hayal kurmak halinde gösterirler.Erkek çocuklar ayrıyeten öfkeli bir tavır içerisine girip saldırgan davranışlar sergileyebilirler.Çocuklarınızla hislerini tartıştıktan ve onları rahatlattıktan sonra onları hoşlandıkları bir aktiviteye yönlendirebilirsiniz.

Öfke…

Çocuklar, anne ve babanın evliliğinin sona ermesine duydukları öfkeyi,yaşlarına kişilik özelliklerine ve ailenin durumuna nazaran değişen formlarda tabir ederler.Çoğu çocuk, bilhassa erkek çocuklar sık sık arbede ederek,anne ve babaya,bağırarak ve kırıp dökerek öfkelerini açığa vururlar.Büyük çocuklar olayları daha âlâ tahlil edebildiklerinden öfkelerini ekseriyetle boşanmadan sorumlu tuttukları ebeveyne yöneltirler.Aslında öfke,çocukların durumu kabul etmeye başladıklarının belirtisidir.

Kısa vadede yapabileceğiniz en güzel şey çocuklarınızın öfkelerini kabul edebilir formlarda davranmalarına müsaade vermektir. Bu onlara öfke duymakta haklı oldukları ve birisinin onları dinlemeye istekli olduğu bildirisini verecektir. Çocuklarınıza öfkelerini olumlu ve uygun bir biçimde lisana getirmeyi öğretebilirseniz, bunun hayatları boyunca faydalarını görürler.

Suçluluk…

Çocuklar anne babanın ayrılma kararı konusunda kelam hakkına sahip değildirler. Lakin suçluluk duygusu bu bahiste onların da rolü olduğu kanısına yol açar.Eğer daha uslu olsalardı,okulda daha düzgün notlar alsalardı, gizlice babalarının gitmelerini istemeselerdi vb. üzere nedenlerle her şeye kendilerinin sebep olduğunu düşünürler.Hatta durumu düzeltmenin de kendilerine bağlı olduğuna inanırlar. ‘Boşanmanın çocuklarımız için daha düzgün olacağını düşündük.’gibi yeterli niyetli yorumlar bile çocukların suçluluk hislerini pekiştirir.Bu nedenle,onlarla konuşurken sözcükler dikkatle seçilmelidir.

Yalnızlık…

Yalnızlık ve yalnız olmak aslında farklı şeylerdir. Yeni kurallar nedeni ile çocuklar anne ve babaları ile daha az birlikte olmak durumunda kalsalar bile, yalnız geçirdikleri vakitleri, kendilerini geliştirmek ve tanımak için kullanabilirler.Kitap okumak,resim yapmak,bahçede oynamak üzere…

Reddetme…

Çocukların, evliliğin iki yetişkini ilgilendiren bir şey olduğunu kavramaları zordur.Çocuklar anne ve babaları birbirlerini artık istemediği için, kendilerinin de istenmediğini düşünebilirler.Ayrılma ve boşanma kararını çocuklarınıza açıklarken, sizin bağınızın sona ermesinin çocuklarla olan bağınızı asla etkilemeyeceğini tekrar tekrar belirtmelisiniz.

Gerileme…

Birçok çocuk, anne ve babasının ayrılmasına ve boşanmasına,gelişimlerinde tamamladıkları bir basamağa geri dönerek reaksiyon gösterir.Tipik gerileme davranışları parmak emme,tutturmalar,anne ve babaya vurma,onlara çok düşkünlük gösterme ya da bir objeye tekrar bağlanmaktır.

Kendini tatmin etme…

Küçük yaşlardan itibaren çocuklar bedenlerini ve kendilerine haz veren şeyleri keşfetmeye başlarlar. Bu büyümenin ve cinselliklerini tanımanın doğal bir kesimidir. Gergin oldukları periyotlarda bu ilgi daha da artabilir, dikkatlerini dağıtmaya çalışabilir ve onlarla daha fazla vakit geçirerek hislerini anlamaya çalışabilirsiniz.

Okul problemleri…

Çocukların ayrılık yahut boşanmaya doğal bir reaksiyonları de saldırganlık ve okulda başarısızlıktır. Çocuklarınızın bu hisleri ile başa çıkmalarına yardımcı olabildiğiniz ölçüde onların okul hayatları ve arkadaşları ile alakaları Problemsiz sürecektir.

Fizikî problemler…

Kimi çocuklar gerilim altına girdikleri vakit mide, baş. göğüs ağrıları ve kramplar üzere fizikî meseleler yaşayarak reaksiyon verirler.Çocuklar bu çeşit reaksiyonları,duygularını rahatça söz etme imkanı bulamadıkları vakitlerde da verirler.Bu ağrı ve sızıların birçok gerçektir ve profesyonel bir dayanak gerektirir.

Yeme meseleleri…

Bu tıp meselelere kızlarda erkeklerden daha sık rastlanmasına karşın tüm çocukların yemek alışkanlıklarındaki değişiklikler ciddiye alınmalıdır.

Çocukların ayrılma ve boşanmaya gösterdikleri reaksiyon büyük ölçüde anne ve babanın reaksiyonlarına bağlıdır. Boşanmanın akabinde anne ve baba hayatlarını sisteme koyabildikleri ölçüde çocuklar sakinleşecektir. Gerilime kendilerini teslim edip, çocuklara da yansıttıkları sürece, çocukların ahenk sağlaması yavaş ve sıkıntı olacaktır.

Boşanma ile ilgili hislerinizi çocuklarınızdan saklamanıza gerek yoktur. Şayet daima mutsuz ve öfkeli görünürseniz çocuklarınız bundan ıstırap duyacaklardır. Açıklamalarınız hisleriniz üzerine odaklanmalı ve mümkün olduğu kadar olumlu bir cümle ile son bulmalıdır.

Şayet çocuğunuz mutsuz görünüyorsa, bunu çabucak boşanma ya da siz yahut öbür ebeveynin yaptığı, ya da yapmadığı bir şeyle ilgili olduğu olduğu sonucuna varmayın. Sıkıntılara bu türlü bakarsanız çocuğunuzun ne hissettiğini anlayamazsınız.

Çocuklar boşanmış anne-baba ortasında geçen tartışmalara dolaylı dolaysız şahit olmamalıdırlar. Anne babadan her ikisi de geri adım atabilmeli ve uzlaşmaya razı olabilmelidir.

Eski eşiniz çocuklarınıza bakmayı katiyen reddetmediği sürece, fikir ayrılıklarınızın çocuklarınızı ondan uzak tutmasına müsaade vermeyin. Hem annesiyle, hem de babasıyla kuvvetli sevgi bağları oluşturmuş bir çocuk geleceğe en güzel halde hazırlanır.

Çocuklarınızı, kimle yaşıyor olursa olsunlar, sevginizin değişmezliğine ikna edin. Öbür tarafı tercih ettiği, onu daha çok sevdiği üzere sitemler, onun sizi kaybetme korkusunu kamçılayabilir.

Çocuklar ayrılık ve boşanma sürecinde çok fazla değişim yaşarlar. Değişimin sarsıcılığını azaltmak için günlük alışkanlıklarını pek değiştirmeden muhafazaya çalışın.

Farklı yaşayan anne-babalar, çocuklar için belli ve dengeli kurallar koymaya çalışırsa, çocuklar çelişkiye düşmezler.

Hiçbir boşanma hiçbir vakit birbirine benzemez; zira iki aile asla misal değildir. Çocukların birçok anne-babalarının boşanmasına alışabilir ve alışacaktır. Çocuklar çoğunlukla şaşılacak derecede güçlüdürler. Bazen anne ile baba ortasında boşanmadan sonra daha yakın münasebetler kurulabilir. Vakitle çocukların birçok boşanmanın getirdiği değişimi kabullenmeyi öğrenecektir.

Bu süreçte, çocuklarımızın ruhsal durumunu ve davranışlarını gözlemleyerek ruhsal takviye ihtiyacı belirlenebilir.

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

İlgili Makaleler