fbpx
Diyetisyen

Bir diyet süreci klasiği

Ayşe, diyetisyene gitmeye karar verir. Çok heyecanlı, bir o kadar da meraklıdır, sürecin nasıl işleyeceğini bilmek ister. Diyetisyen ile gerçekleşen birinci görüşmesinde, aklındaki tüm soruları sorar, listesini alır ve görüşmeden ayrılır.

Ayşe kendine çok güveniyordur, âlâ bir bağlantı kurduğunu düşündüğü diyetisyeninin de ona her açıdan yardımcı olmak istediğinden emin, başlar listesini uygulamaya.

Her şey çok hoş gidiyordur. Ayşe diyet algısının da aksine, hiç acıkmıyor; iddia ettiği kadar zorluk da yaşamıyordur. Arkadaşları/ komşularının daveti üzerine, bir toplantıya katılır. Yiyecek/ içecek ikramları Ayşe’nin hiç dikkatini çekmez iken, ordan biri “ Senin tabağın nerde, neden bir şey almadın ?” der. Ayşe evvel diyette olduğunu söylemek istemez, tahminen de gerisinden gelecekleri varsayım ediyordur, “ ben tok geldim, teşekkür ederim” der. Birinci defans hafif geçti diye rahatlayan Ayşe tehlikenin farkına varmadan arttan bir el uzanır omuzlarına ve “ Ayşe kız bir baksana sen bana, sen süzülmüş üzeresin, yoksa bizden saklı diyet falan mı yapıyorsun?” der. Ayşe huzursuz, Ayşe bezgin, Ayşe lanet bir durumun içine düştüm dercesine bir bakış atarak cümlelerini yineler.” Karnım tok yalnızca, canım istemiyor.” Zati kendisiyle gayret veren Ayşe, tekraren ısrarla daha da zorlanmaya başladığını fark eder. Ortamdan biraz erken ayrılarak kendini meskene atar. Hoş atlattığını düşünür, sonraki günkü randevusunda almak istediği sonucunu düşünerek uykuya geçer.

İlgili Makaleler

Randevu vakti gelmiş, Ayşe heyecanıyla görüşmesini yapmış hoş bir sonuç almıştır. Büyük bir memnunlukla o günkü diğer bir arkadaş buluşmasına katılır. Artık yapabiliyorum nasılsa saklamama gerek yok diye düşünerek, arkadaşlarıyla paylaşır durumu. Bu çok özel ve adeta bilen kalmasın edasıyla dolaşan sır, lisandan lisana yayılmaya başlar ve Ayşe ortamlarda yemedikleriyle tekraren “ ye bak azıcık bir şey olmaz, bu kadar kasmaya ne gerek var, bak yemeyerek sağlıklı olamazsın” üzere cümlelere maruz kalır- ikramlarla ayakta kaldıklarını düşünenler tarafından- kelam meclisten dışarı diye belirteyim şuraya çabucak, hmm tamam kendimi garantiye aldım devam edebilirim.

Ayşe ortamlara katılmamaya başlar,çünkü kimsenin onu anlamadığını, yalnızca yönlendirmeye çalıştığını düşünür, bundan haklı olarak rahatsız olur,eskiye oranla daha az görüşmelerde yer alır. Arkadaşları onu gördükçe, “ zayıflamaya başladı, artık bize pas vermiyor, bizi reddediyor diye cümlelerle geldikleri için, tekrar kırmamak için bir davete gittiğinde, ortamdaki bir arkadaşı “ Ayşe sen çok süzülmüşsün, yüzün çok çökmüş der” ve böylelikle bir sonraki diyetisyen randevusunun konuşulacak konusu belirli olmuştur. Ayşe mutsuz bir halde masraf denetimine, diyetisyenine sıhhatsiz bir diyet yaptığını, dışarıdan görenlerin yüzün çöktü üzere yorumlar yaptığını söyler. Evet, sonunda olmuş ve Ayşe’nin motivasyonu yavaş yavaş düşmeye başlamıştır. Bir sonraki hafta tekrar hiçbir kural dışı atak olmamasına karşın Ayşe kilo veremeden, hatta alarak gelir. Zira Ayşe gerilime girmiştir, mutsuzdur. Birkaç hafta boyunca diyetisyeni Ayşe ile eski motivasyonuna kavuşması için uğraşır durur, bu ortada Ayşe’nin hedeflediği müddet çoktan aşılmıştır, bu da Ayşe’de yapamıyorum, yapamayacağım üzere inançlar yaratmaya başlamıştır. Ayşe vakitle inancı açısından biraz daha toparlanır, tekrar yapabileceğine inanarak devam eder, birkaç hafta süreç çok düzgün geçer, Ayşe istediği kadar kiloyu sağlıklı bir halde verir, giymeyi istediği kıyafetlerini giyerek uzun vakittir katılmamak için direndiği buluşmalara katılır. Ne vakittir onu görmeyen arkadaşları, hayranlık ve şaşkınlıkla bakarak, Ayşe sen neler yaptın, çok sağlıklı/fit görünüyorsun der. Nasıl başardın, bize de anlatsana der, sürecin içinde hiç olmamış gibi…

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

İlgili Makaleler