fbpx
Aile Danışmanlığı

Bir çocuğu büyütmek için bir köye gereksinim vardır

Afrika asıllı bu atasözü ebeveynlerin, çocukların büyüyüp gelişmesi için ne kadar çok dayanağa ve yardıma gereksinim duyduklarını epey naif bir formda anlatıyor.

Çocukların bakımında ve gelişiminde kimlerin rol alacağı, sorumlulukların nasıl paylaşılacağı, annenin belirleyici rolünün yanında babanın sorumluluğunun neler olacağı üzere sorular ile aileler sıklıkla karşılaşmaktadır. Bayanlar, bebekleri rahimlerine düştükten çabucak sonra anneliğe hormonal olarak hazırlansalar ve pek çok şeyi yapmaya istekli olsalar da onların güçlerinin tükeneceğini ve dayanağa gereksinimleri olduğunu unutmamak gerekir. Hatta ne acıdır ki, ülkemizde “saçını süpürge eden ana” imajı o kadar güçlüdür ki yardım davetinde bulunan, takviye almak için yollar arayan anneler bazen farklı karşılanabilmektedir.

Bir bebeği büyütmekten konuşurken çalışan annelerden bahsetmemek olmaz. Bayanların anne rolünün yanında iş hayatındaki faal rolü bu bakım sürecini biraz daha zorlaştırmaktadır. Anneliğin yüklediği sorumlulukları yerine getirirken, öteki taraftan var olan potansiyelini iş hayatında kullanmak isteyen bayanlar, bunun zorluğunu yaşadıklarını lisana getirmektedirler. Ülkemizde bundan bahsetmek vakit zaman güç olabilir zira, yıllar içinde değişen aile yapısı ile ilgili şuur şimdi oluşmaktadır. Yeni yeni şekillenen toplumsal şuurun haricinde bu rol karmaşasını tetikleyen öteki mevzu, çocukların bakımı için devlet tarafından yapılan düzenlemelerdeki eksikliklerdir. Özetle; çalışan annelerin başını, çocuğun bakımında kim rol oynayacak, konutun büyüklerinden yardım istenirse bu nasıl çözümlenecek, okula başlama yaşı ne olacak, kime güvenmeliyim soruları sıklıkla kurcalamaktadır.

Tüm bu karmaşanın tahminen de düzenleme eksikliklerinin ortasında unutulmaması gereken tek şey, daha evvelki yazılarımda da belirttiğim üzere ebeveynin çocuğa ayırdığı mühlet içinde tüm varlığıyla orada olmaya çalışmasıdır. Aslında çocuğa sağlanan tüm kaideler onu, ebeveynlerin çok korktuğu geleceğe hazırlamak için yalnızca birer araçtır. Ona sunulan en büyük armağan ebeveynin ya da çocuğa bakım verenin sevgi ve istekle vaktini ona ayırmasıdır.

Umut ediyorum ki ülkemizdeki değişimler geleceğimizin formlandığı, kültürümüzün bir sonraki jenerasyona aktarıldığı aile örgütlenmesi için işe fayda çözümlemeler getirir ve aile dostu ekonomiler oluşmaya başlar.

Uygun niyetlerimizi belirtirken, dünyayla, ailemizle ilgili değiştirmek istediğimiz bir şey varsa bunun için birinci evvel kendi yapabileceklerimize odaklanalım. Bunu başlangıç kabul edelim ve birinci adımı biz atalım.

Zira unutmayalım; bir insan değişir, dünya değişir.

Daha Fazla Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

İlgili Makaleler